Marc

9 februari 2018
We hadden oogcontact in de trein vanaf station Oss naar station Dordrecht.
"Wie was jij? Ik stapte in Oss in de sprinter naar 's Hertogenbosch. Je lachte al zo mooi naar me. Toen de trein in Oss-West langer bleef staan dan gepland keken we elkaar even vragend aan. Alsof één van ons wist wat er aan de hand was. "Ik wil nog een aansluiting halen" zei ik. Even later reed de trein weer in volle vaart, maar de machinist remde toen keihard. Weer keken we elkaar aan. En toen begon ons gesprek. Jij studente geneeskunde. Je ging naar je ouders in Terneuzen. Ik student fysiotherapie. We hadden een kort gesprek over mijn werk in Maastricht en mijn studie. Jij had je konijntje bij je in een klein kooitje. In Den Bosch vroeg je nog naar mijn naam vlak voordat ik moest uitstappen. Ik kon nog wel uren met je praten. Het voelde zo vertrouwd. Ik probeerde nog een glimp van jou op te vangen toen onze treinen nog een tijdje naast elkaar bleven rijden, maar helaas. Wie was jij?"

Reactieformulier

Naam E-mailadres
Reactie