Judith

9 oktober 2016
We hadden oogcontact in de trein vanaf station Utrecht Centraal naar station Enschede.
""Warrig meisje zoekt jongen met prachtige uitstraling". Eigenlijk is dit niks voor mij. Zo anoniem en toch zo open zijn.Toch probeer wil ik het proberen. Het was een ietwat donkere avond, die zondag 9 oktober. Rond 19.00 uur namen wij de trein vanuit Utrecht richting Enschede. De zitplaatsen waren zo goed als bezet. Aan mijn gezicht was te zien dat ik een beetje baalde. Jij liep achter mij aan, ik draaide me om en we keken elkaar aan (lekker cliché). Met wat rare gebaren probeerde ik een vriendin duidelijk te maken dat we misschien nog op die enkele lege stoelen plaats konden nemen. Een beetje in de war was ik en stiekem ben ik dat nog steeds. Jeetje, wat een ogen, wat een uitstraling, mooi donkerbruin haar en die blik in je ogen. Je liep het trappetje op en toen was ik je kwijt. In het halletje heb ik iemand horen praten met een meisje, wellicht wel zijn vriendin (dan is dit oproepje ietwat genant), maar ik weet dus niet of jij dit was. Het trappetje had ik inmiddels erkend als zitplaats. Met mijn verlegen kop durfde ik je niet in de gaten te houden. Hoe je eruitzag weet ik niet precies meer. Het enige wat ik weet is dat ik een beetje blij word als ik aan je denk. Met mijn donkerblonde haren in een rommelige knot een, donkerblauwe jas aan en een tasje van de New Yorker waar de pantoffels nog uistaken heb ik vast geen onuitwisbare indruk op je gemaakt, maar jij zeker wel op mij. Mocht het zo zijn dat je, je hierin herkent dan kijk ik graag nog een keer in die mooie ogen van je."

Reactieformulier

Naam E-mailadres
Reactie