John

13 augustus 2016
We hadden oogcontact in de trein vanaf station Nijmegen naar station Boxmeer.
"Zaterdag 13 augustus stapte ik, om 12.38 uur in Nijmegen in de trein van Veolia transport. Jij - een verpletterende bloed mooie vrouw, volgens mij van Marokkaanse komaf - kwam tegenover mij zitten. Nadat je tegenover mij zat, maakte jij een gebaar, waarmee je mij vroeg of ik mijn benen iets van het vuilnisbakje weg kon trekken, omdat jij er een beker in moest deponeren. Het bleef stil en af toe keken wij elkaar recht in de ogen, waar ik in verdronk. Op een gegeven moment begon jij een telefoongesprek. Je sprak over München, Maastricht en dat je graag naar München zou willen. München is volgens jou, want dat zei je, een fantastische stad. Terwijl jij zat te bellen, ik aandachtig naar je zat te luisteren, vroeg ik me af wat jij in München zou moeten doen. Moet je er heen voor ontspanning, werk, of anderszins? Allemaal vragen die er door mij heen gingen toen je zo driftig aan het bellen was. Na jouw telefoongesprek sprak jij mij toe. Je vroeg of ik al een lange reis achter de rug had. Volgens jou was ik moe. Ik vertelde je dat ik uit Amersfoort was vertrokken. Jij kwam uit Arnhem-Zuid en was onderweg naar Maastricht. En dat was het eind van ons gesprekje; ik moest de trein in Boxmeer verlaten. Wat was ik graag, met jou meegereisd naar Maastricht. Dat weekend liet jij me niet meer los, terwijl ik dacht dat het allemaal wel over zou gaan. Maar ergens diep in mij heb jij mij geraakt en heb ik besloten dit verhaaltje over jou te schrijven. Ik hoop dat je het leest, zodat we een keertje in Maastricht af kunnen spreken; ik reis graag met je mee."

Reactieformulier

Naam E-mailadres
Reactie