Anoniem

27 maart 2015
We hadden oogcontact in de trein vanaf station Amersfoort Centraal naar station Utrecht Centraal. Op station Utrecht Centraal verloren we elkaar uit het oog.
"Het was 11.48, na een verschrikkelijke week te hebben gehad en dat de laatste dag een stroom uitval te hebben kon ik niet meer werken en probeerde ik naar huis toe te komen. Na veel moeite wist ik in Amersfoort te komen waarbij ik eigenlijk van plan was de trein naar Rotterdam te nemen nam ik de trein ernaast naar Utrecht. En wat was ik blij dat ik die trein nam, want daar zat je in de een na laatste wagon een boek te lezen waar als eerste mijn oog opviel aangezien het er interest uitzag maar ik gaf het al snel op omdat een Engels wetenschappelijk boek mee lezen terwijl je schuin tegenover iemand zit best lastig is. Toen ik opkeek kon ik mijn ogen niet geloven, gewoon weg perfect het gezicht van een meisje waar ik altijd op heb zitten wachten met je korte bruine haren en blauw grijzen ogen om het zelf nog mooier te maken. Ik weet dat we niet echt oog contact hebben gehad je zat lekker met je neus in je boek maar ergens hoop ik dat je nog even naar mij keek toen we uitstapte. Ik heb zelf ook kort bruin haar en droeg die dag een zwarte bril en was helemaal vergeten te scheren dus ik schaamde me een beetje daarvoor en sprak je toen dus niet aan. Nu voel ik dat dit een dom idee is, maar het kan niet dommer zijn dan jouw hebben laten gegaan zonder een naam bij dat gezicht te krijgen. Dus nu vraag ik je dit (als je dit op een of ander rare manier weet te vinden) zou ik alsnog je naam mogen?"

Reactieformulier

Naam E-mailadres
Reactie